Aronija, poznata i kao gorka borovnica, potiče iz istočnog dela Severne Amerike, gde je rasprostranjena kao divlja biljka. U Kanadi i Sjedinjenim Američkim Državama, njen gorki ukus nije doprineo popularnosti, zbog čega se često javlja kao samonikla vrsta.
Ova lekovita biljka prvi put je stigla u Evropu početkom 19. veka, kada su je doneli u botaničke bašte u Rusiji. Njeno širenje po evropskim zemljama, uključujući Poljsku, dogodilo se postepeno, a u Poljskoj se pojavila tek 1970-ih godina. Na našim prostorima, aronija je prolazila kroz različite faze popularnosti. Tokom 1980-ih, neki istraživači su je čak označili kao kancerogenu biljku, što je značajno uticalo na njeno gajenje.
Istraživanja koja su usledila, uključujući analize sprovedene u Poljskoj, pokazala su da plodovi aronije imaju visoke nutritivne vrednosti i ne sadrže štetne supstance, čak ni u zagađenim sredinama. Ove tvrdnje su kasnije potvrdile i laboratorije Evropske Unije, što je dovelo do ponovnog interesovanja za gajenje aronije.
Plodovi aronije su se pokazali korisnima i nakon nuklearne katastrofe u Černobilu, gde su pomogli u ublažavanju simptoma kod ozračenih osoba. Ova višegodišnja biljka može da preživi između 40 i 60 godina, a ptice igraju ključnu ulogu u njenom razmnožavanju, jedući njene plodove i šireći seme.
Zanimljivo je da su severnoamerički Indijanci koristili aroniju u ishrani, sušeći ili meljući plodove i kombinujući ih sa mesom ili dodajući u pogače. U 1972. godini, crnoplodna aronija je dobila nagradu Kraljevskog vrtlarskog udruženja u Engleskoj, čime je dodatno potvrđena njena vrednost.
U poslednje vreme, interesovanje za aroniju ponovo raste, a njena lekovita svojstva privlače pažnju uzgajivača i potrošača.
Redakcija Info24Vesti nastaviće da prati razvoj događaja i objaviće nove informacije čim budu dostupne.
Izvor: www.novosti.rs
