U godini koja je posvećena francuskom filozofu i sociologu Mišelu Fukou, nedavno je otkriven nedovršen rukopis koji datira iz sredine sedamdesetih godina prošlog veka. Fuko, rođen 15. oktobra 1926. godine u Poatjeu, bavio se u ovom delu jednim od najneobičnijih fenomena u istoriji medicine i obrazovanja – kampanjom protiv masturbacije među decom i adolescentima, koja je trajala više od jednog veka.
Rukopis istražuje kako su lekari, vaspitači i različite institucije postepeno uključivani u sferu dečje seksualnosti. Umesto da se ova tema posmatra kao nešto što treba zabraniti, ona je postala predmet klasifikacije, tumačenja i kontrole. U tom kontekstu, Fuko analizira kako su naučne publikacije, saveti za porodice, organizacija škola i internata, kao i različite medicinske prakse, doprinele širenju medicinskog znanja o dečjoj seksualnosti.
Ova tema već je bila centralna u okviru kursa koji je Fuko predavao na koledžu Kolež de Frans tokom 1974. i 1975. godine, a kasnije je objavljena pod nazivom „Abnormalni“. Kampanja protiv masturbacije tumači se kao proces koji je modernu porodicu pretvorio u mesto nadzora nad dečjim telom.
Fuko omogućava dublje razumevanje istraživačkog pravca koji je kasnije doveo do njegovog značajnog dela „Istorija seksualnosti“. Ključna tačka njegovog razmišljanja je postepeno udaljavanje od shvatanja seksualnosti kao isključivo represivnog fenomena. Prema njegovim rečima, moć ne deluje samo putem zabrana, već stvara diskurse, pitanja i klasifikacije koje oblikuju znanje.
Zabrana, prema Fuko, može postati mehanizam koji omogućava seksualnosti da postane vidljiva i podložna kontroli. Kada je 1976. godine objavio „Volju za znanjem“, Fuko je zamislio „Istoriju seksualnosti“ kao delo od šest tomova, pri čemu je treći trebao biti posvećen „Dečjem krstaškom pohodu“. Međutim, projekat je pretrpeo značajne promene, a nijedan od pet planiranih tomova nije objavljen u prvobitnom obliku.
Do trenutka kada se Fuko vratio ovoj temi, njegovo istraživanje se već usmerilo ka grčkoj i rimskoj antici, kao i praksama brige o sebi u ranom hrišćanstvu. „Dečji krstaški pohod“ ne može se smatrati samo „pronađenim trećim tomom“ „Istorije seksualnosti“, već predstavlja svedočanstvo o napuštenom putu i projektu na kojem je Fuko intenzivno radio pre nego što je preusmerio fokus svog istraživanja.
Redakcija Info24Vesti nastaviće da prati razvoj događaja i objaviće nove informacije čim budu dostupne.
Izvor: www.b92.net
