Opasno kiselo drvo preti biodiverzitetu u Srbiji
Širom Srbije, posebno u područjima koja su zapostavljena ili gde se njive ne obrađuju, može se uočiti specifična vrsta drveća poznata kao kiselo drvo. Ova invazivna biljka, poznata i pod nazivom Ailanthus altissima, može narasti i do dva metra u toku jedne godine, a njena sposobnost širenja je izuzetno brza i efikasna.
Kiselo drvo ima sposobnost da ispušta kisele i toksične supstance u tlo, čime ugrožava okolne biljne vrste i može dovesti do zagađenja zemljišta. Iako potiče iz Kine, gde se gajilo zbog posebnog moljca koji se njime hrani, ova biljka je preko Sibira stigla u Evropu zahvaljujući francuskom jezuiti Pjeru Nikoli le Šeronu d’Inkarvilu 1740. godine. On je verovao da šalje seme kineskog lakiranog drveta, ali se pokazalo da se zapravo radilo o kiselom drvetu.
Kiselo drvo može narasti do 25 metara visine i ima neobičnu krošnju. Njegovi listovi su neparno perasti, a jarko crveno obojenje dobijaju tokom jeseni. Ova biljka je poznata po metličastim cvastima sastavljenim od sitnih, žućkastih cvetova, koji cvetaju u maju, dok plodovi sazrevaju od juna do avgusta. Jedno stablo može proizvesti više od 300.000 semenki svake godine, a širenje se odvija i putem izdanka iz korena, koji se mogu javljati na udaljenosti do 20 metara od matičnog stabla.
Zbog svoje agresivnosti, kiselo drvo značajno ugrožava autohtone biljne vrste, potiskujući ih iz njihovih prirodnih staništa. Toksini koje ispušta putem korena i lišća otežavaju rast drugih biljaka, dok štetočine i bolesti često izbegavaju ovo drvo, što dodatno doprinosi njegovoj invazivnosti. Osim toga, kiselo drvo se dobro prilagođava različitim klimatskim uslovima i može da raste i na siromašnim tipovima zemljišta.
U urbanim sredinama često formira guste šikare duž puteva, a čak ni savremena sredstva za suzbijanje korova ne daju dugoročne rezultate u borbi protiv njega. Nakon hemijskog tretmana ili posecanja, nova stabla često niču za nekoliko meseci.
Toksičnost korena, kore, lišća i semena kiselog drveta predstavlja ozbiljnu pretnju za ljudsko zdravlje. Kontakt s ovim drvetom može izazvati mučninu, glavobolju ili iritacije slične opekotinama. Efikasno iskorenjivanje ove biljke zahteva kombinaciju fizičkih, hemijskih ili bioloških metoda, pri čemu je najbolje koristiti kombinaciju ovih pristupa za postizanje željenih rezultata.
Kao jedan od najupornijih neprijatelja biodiverziteta, kiselo drvo zahteva pažnju i akciju kako bi se zaštitili autohtoni biljni svet i očuvala ravnoteža u ekosistemima širom Srbije.
Izvor: www.novosti.rs
